Woord & Draad

Het mooie van intuïtief schrijven vind ik dat je je pen laat vertellen wat je beweegt. Dat kan op verschillende manieren. De ene keer kies ik er voor om 10 minuten achter elkaar door te schrijven, de ochtend met twee bladzijden schrijven te beginnen of aan de hand van een vraag, woord of beeld aan één stuk door te schrijven. Al deze methoden werken voor mij omdat alles wat ik schrijf goed is.  Niemand die de kwaliteit van mijn teksten beoordeelt, ik verras mezelf alleen door nieuwe inzichten of plannen die ik al schrijvend krijg.

Hoe anders werkt het soms als ik beroepsmatig of privé een schrijfopdracht krijg. Opeens voel ik veel meer de druk om een kwalitatief goede tekst te op te leveren. In de eerste plaats omdat ik me er van bewust ben dat anderen deze tekst ook gaan lezen en omdat ik voor mezelf de lat hoog leg. Ik ben nog op zoek naar een manier om de vrijheid van het intuïtief schrijven te combineren met zo’n schrijfopdracht. Renee Toonen vroeg me voor haar project Woord en Draad een tekst bij een foto te schrijven.  Ik koos voor een foto van twee zusjes en twijfelde heel lang (wel maanden) over de juiste tekst voor een kort gedicht bij deze foto.  Bang om een flater te slaan en het project te verpesten, bleef ik dralen en verstuurde ik niets. Toen ik uiteindelijk de moed had verzameld om mijn gedichtje een elfje, te posten, schreef ik er in een begeleidend briefje nog een kort tekstje bij over mijn eigen zusje. Die tekst kwam recht uit mijn hart in één keer op papier. Ik printte deze tekst uiteindelijk ook uit om Renee de meest geschikte versie te laten kiezen.  Ze krijgen nu allebei een plek.

 

 

 

 

Wil je het project Woord & Draad volgen van Renee Toonen, volg haar werk dan op Instagram  Het werk op de foto boven dit bericht is ook van haar hand.

 

Renee Toonen is jurywinnaar Textiel Plus Arts & Crafts Wedstrijd 2018

 

 

Zichtbaar zijn

Een thema dat mij kwam bovendrijven tijdens een schrijfcursus was ‘zichtbaar zijn’, mijzelf laten zien. Kijk en dan maak je dus gelijk een website om maar de daad bij het woord te voegen. Nee zo ging dat zeker niet. Want ik vind het soms nog steeds lastig om mezelf te laten zien. Ik hoef niet zo nodig op de voorgrond, in the picture. Voor mij hield het thema zichtbaar zijn vooral verband met mijn passies volgen, laten zien waar ik voor sta, wat mijn drijfveren zijn. Stap voor stap laat ik nu zien wat schrijven mij brengt. Ik wil mezelf meer laten zien. Dat betekent ook dat ik me kwetsbaar durf op te stellen. Zo kom ik er hier dus ook eerlijk voor uit dat ik een blog schrijven nog steeds spannend vind.

Kado van het Rijksmuseum

Wat een geweldig kado van het Rijksmuseum om een groot deel van de museumcollectie digitaal te ontsluiten. Iedereen die de moeite neemt om zich aan te melden, kan beelden downloaden. Deze afbeelding ‘De schrijvende vrouw’ van Jozef Israëls vond ik wel passend voor mijn website. Maar er is nog zoveel meer. Kijk vooral zelf hier .